عالیه لطفیان گفت اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی (ADHD)  با سه ویژگی اصلی شناخته می‌شود:• بی‌توجهی (مشکل در حفظ تمرکز)• بیش‌فعالی (تحرک بیش از حد)• تکانشگری (تصمیم‌گیری و رفتار بدون فکر قبلی)وی افزود علائم این اختلال، معمولاً از دوران کودکی آغاز می‌شود و با تغییر شرایطی مانند ورود به مدرسه ممکن است شدت پیدا کند.کودکان مبتلا به ADHD با مشکلاتی مثل ناتوانی در حفظ توجه، بیش‌فعالی، رفتار تکانشی، اعتماد‌به‌نفس پایین و عملکرد ضعیف در مدرسه دست و پنجه نرم می‌کنند.

این کارشناس مسئول افزود مشاوره اولین قدم برای کنترل علائم ADHD است که معمولا به صورت مداخلات رفتاری انجام می‌شود و روی اعمال تمرکز دارد، نه احساسات. به عبارت دیگر، به فرزند شما می‌آموزد که چگونه انرژی منفی و مخرب را به افکار و اعمال مثبت تبدیل کند. وی تاکید کرد مداخلات رفتاری روی علائم واقعی ADHD تاثیر نمی‌گذارد و نحوه عملکرد مغز کودک را تغییر نمی‌دهد، بلکه به او مهارت‌هایی را یاد می‌دهد که در مدرسه، خانه و اجتماع موفق‌تر باشد. عالیه لطفیان گفت: به طور کلی، پزشکان به محض اینکه متوجه می‌شوند کودک به ADHD مبتلا است، مداخله رفتاری را توصیه می‌کنند. اگر کودک شما در دوران پیش‌دبستانی (سن چهار یا پنج سالگی) باشد، معمولا مشاوره تنها راه‌کاری است که پیشنهاد می‌شود. مطالعات نشان داده‌اند که مشاوره برای کودکان خردسال مانند دارودرمانی موثر است و چنانچه کودک بعد از مشاوره بهتر نشد یا علائم متوسط تا شدید داشت، ممکن است پزشک برای او دارو تجویز کند.

وی بیان کرد : تاخیر در درمان ممکن است سبب ایجاد مشکلات رفتاری و افت عملکردهای اجتماعی در کودک شود . این کودکان اغلب در یک جا نشستن مشکل دارند و ممکن است بی‌قرار باشند که می‌تواند توجه یا تمرکز کردن را دشوار کند و در خانه و مدرسه باعث مختل شدن عملکرد آن‌ها شود، از این رو مشاور مهارت‌هایی را به کودک می‌آموزد که به او کمک می‌کند  رفتارهای مخرب را کاهش دهد و احساسات خود را به شیوه‌ای صحیح و مسالمت‌آمیز بیان کند. عالیه لطفیان در پایان با تاکید بر اهمیت نقش والدین در مواجهه با کودک بیش فعال گفت والدینی که با کودک بیش‌فعال خود زندگی می‌کنند، نیازمند یادگیری مهارت‌ها و تکنیک‌های خاص برای مواجهه با چالش‌های روزمره هستند. اگرچه گاهی اوقات ممکن است دشوار باشد، اما به یاد داشته باشید که کودک مبتلا به بیش فعالی نمی تواند به‌خوبی رفتار خود را مدیریت کند و سرکوب تکانش‌گری‌ها برای کودکان بیش فعال دشوار است؛ بنابراین توصیه می شود والدین برای ارتباط بهتر با کودک مبتلا به بیش فعالی حتما از مشاوران و روانشناسان کمک بگیرند.